Deep Purple heeft meer dan 100 miljoen albums verkocht, met uitverkochte arena's over de hele wereld gedurende tientallen jaren. De legendarische muzikanten van de hardrock, Ian Gillan, Roger Glover, Ian Paice, Steve Morse en Don Airey blijven fans wereldwijd inspireren met hun uitgebreide repertoire.

Hun enorm succesvolle laatste album "Whoosh!" kwam vorig jaar uit en wordt beschouwd als een van de meest veelzijdige albums in de geschiedenis van Deep Purple.

Ze hebben onlangs "Turning to Crime" aangekondigd, dat uitkomt op 26 november, het is een album van versies met nummers van artiesten als Bob Dylan, Fleetwood Mac en Bob Seger.

Ze trappen 2022 af met een langverwachte tournee van hun 21e studioalbum en ze zijn meer dan klaar om weer op pad te gaan en hun muziek met fans te vieren. Het was fantastisch om met Ian Gillan van Deep Purple te spreken over wat onze lezers kunnen verwachten van het concert in Lissabon volgend jaar en nog veel meer!

The Portugal News: Hoe voelt de band zich over het optreden in Lissabon volgend jaar?

Ian Gillan: "We hebben in de loop der eeuwen vrij vaak in Portugal opgetreden, maar de laatste keer was geloof ik 2017. Ik weet nog niet hoe de band zich voelt, want we zijn al twee jaar niet goed bij elkaar geweest, dus dit gaat allemaal heel spannend worden; Het gaat exploderen van energie, dat weet ik zeker!"

TPN: Wat kunnen onze lezers verwachten van het concert in Lissabon en de setlist?

IG: "Het is moeilijk te zeggen, maar wat ik wel kan zeggen is dit, we hebben ons album "Whoosh!" vorig jaar uitgebracht en we hebben nog geen van de nummers live op het podium uitgevoerd en ik verwacht dat er een paar nummers van daar zullen zijn en het nieuwe album "Turning to Crime" zal bijna onvermijdelijk in de show zitten, we zullen ze er op de een of andere manier in zien te krijgen. Uiteraard nummers van het nieuwe album en de niet zo nieuwe albums. Er is al een hele opeenstapeling van nummers uit 1969 en het is erg moeilijk om het repertoire voor de concerten te bepalen, maar je moet de shows voortdurend fris houden en je moet een evenwicht bewaren, want je wilt de mensen niet alle nieuwe nummers door de strot duwen, ze willen de oude nummers horen en ook de improvisatie. Ik bedoel 25 procent van onze show is jammen en dat is waar onze fans ons voor kennen. Dus, een mix van oud en nieuw. Het is allemaal leuk en soms weten we niet wat de setlist is tot vlak voor een show of beslissen we spontaan op het podium."

TPN: Wat was de inspiratie achter "Turning to Crime" en het produceren van het aankomende album?

IG: "Normaal gesproken zitten we te schrijven en de muziek komt gewoon naar ons toe en als we genoeg hebben, maken we een album en dat is zo'n beetje hoe het altijd heeft gewerkt. Het probleem zit hem in de quarantaine en de lockdowns, het is erg moeilijk om de band fysiek bij elkaar te krijgen. Steve onze banjo speler woont in Amerika, Roger onze bassist woont in Zwitserland en de andere jongens wonen in Engeland dus het was een grote militaire operatie om repetities te houden en we moeten bij elkaar zijn om te schrijven en niet per se om op te treden zoals we nu hebben ontdekt, zoals iedereen, dat je het digitaal en op afstand kunt doen. Het was het idee van onze producer om "Turning to Crime" te doen en we hebben altijd covers gedaan, de eerste drie grote hits voor Deep Purple waren in 1968/1969 en dat waren Hush, Kentucky woman, River Deep, het waren enorme hits in Amerika en we hebben ze op het podium uitgevoerd maar nooit een album met covers geproduceerd. De selectie was een heel belangrijk deel van dat proces, we maakten een lange lijst met onze producer, Bob Ezra, en spraken erover en maakten een shortlist en namen ideeën door en toen gingen we ermee aan de slag" Humoristisch voegde hij eraan toe dat "niet één van mijn suggesties werd gebruikt op het album maar dat is prima want de nummers die zijn gekozen zijn fantastisch! Het moeilijkste deel was niet het maken van het album maar de beslissing om het te doen en te beslissen wat het repertoire zou worden.

TPN: Is er een bepaalde track op "Turning to Crime" die eruit springt of eentje die je enthousiast vindt om live uit te voeren?

IG: "Eigenlijk zijn het er 3 of 4 of 5... "7 and 7 is" is al uitgebracht en is het openingsnummer en het is een nummer waar ik van hou en dat ik vroeger in de jaren 60 heb gespeeld in een band genaamd Episode Six. Ik hou ook van een nummer genaamd "Rockin' Pneumonia And The Boogie Woogie Flu" het is gewoon zo leuk en ik ben opgewonden om dat live te zingen. Een ander nummer is een oud Ray Charles nummer met een Quincy Jones arrangement, Don heeft er een magisch stukje blues jazz van gemaakt en het is zo leuk dat het heet "Let The Good Times Roll" en die drie nummers zijn degene die ik zou kiezen om op het podium uit te voeren."

TPN: Ik zou je graag mee terug willen nemen naar de eerste show die je ooit speelde; hoe voelde het om voor de eerste keer live op te treden?

"De eerste show die ik ooit speelde was in een Church Youth Club in West-Londen en we vroegen of we de achterkamer mochten gebruiken waar ze de tafeltennistafel en stoelen hadden opgeslagen, zodat we konden oefenen en de leider van de Youth Club zei maar "jullie moeten betalen" en ik zei "we hebben geen geld" en hij zei "jullie hoeven niet in geld te betalen, betaal met een prestatie dus als jullie hier door de week oefenen, moeten jullie op zaterdagavond optreden."Dus, ik denk dat als het alleen oefenen was geweest, we er misschien nooit aan begonnen waren, maar het feit dat we gedwongen werden om het podium op te gaan, duwde ons. Het podium opgaan was beangstigend en opwindend tegelijk. De apparatuur was hilarisch, de PA was eigenlijk mijn vaders bandrecorder en hij kocht een drumstel voor me, de basistrommels van het Leger des Heils, die over het podium rolden toen het lawaai begon en ik had een primitief drumstel, het was gewoon hilarisch, maar het bracht me op gang, terwijl je niet echt merkte dat er meer publiek kwam. Ik sloot me aan bij een andere band en we hadden wat succes maar toen begonnen de mensenmassa's binnen te komen, we waren toen nog steeds in clubs die almaar voller werden en de opwinding begon op te bouwen en toen kochten we een bus en we begonnen een beetje te reizen en geleidelijk aan begonnen we ballrooms, universiteiten en theaters te doen.

Ik deed mijn eerste professionele tournee met Dusty Springfield in 1965 en dat was geweldig, het was zo opwindend en van daaruit is het alleen maar verder gegaan. Ik leerde veel van de oudere muzikanten en de mensen waar ik mee werkte in de omgeving, muziek was echt happening in die tijd en werd ook internationaal dus ik had veel geluk en ik had een fantastische manager in de begindagen, die vijf jaar voor ons zorgde, Gloria Bristow genaamd, ze leerde me veel en over professionalisme en ik leerde ook veel van Dusty."